کمی تنبلی می تواند شما را خلاق تر کند، راز پنهان تعلل
تا حالا شده پروژهی مهمی را به تعویق بیندازید و بعد از چند ساعت استراحت، ناگهان بهترین ایده به ذهنتان برسد؟ این اتفاق تصادفی نیست. تحقیقات نشان می دهد که تعلل، آنقدرها هم که ما فکر می کنیم بد نیست. بله، درست خواندید. گاهی ول کردن عمدی کارها، نه تنها بهرهوری را کاهش نمی دهد، بلکه می تواند جرقههای خلاقانه را در ذهن شما روشن کند. اگر این موضوع برای شما هم جالب است، تا پایان این مقاله همراه باشید تا با هم پرده از این پارادوکس جذاب برداریم.
تعلل چیست و چرا همه از آن فرار میکنند؟
تعلل یعنی به تعویق انداختن کاری که باید الان انجام شود، به جای آن سراغ کارهای حاشیهای رفتن. اغلب ما این رفتار را نشانهی تنبلی یا بیمسئولیتی می دانیم و با دیدن آن، احساس گناه به ما دست می دهد. اما روانشناسان معتقدند که همهی تعللها یکسان نیستند. نوعی از تعلل وجود دارد که فعالانه است، یعنی شما عمدا یک کار را کنار می گذارید تا به ذهنتان فرصت پردازش ناخودآگاه بدهید. این دقیقا همان جایی است که خلاقیت متولد می شود.
ارتباط بین ذهن ناخودآگاه و ایدههای ناب
وقتی صورتمسئلهای را می خوانید و سپس آن را رها می کنید، ذهن شما در پسزمینه به کار خود ادامه می دهد. نورونهای مغز بدون اینکه متوجه شوید، ارتباطات جدیدی بین اطلاعات مختلف برقرار می کنند. این فرایند که به آن «پردازش ناخودآگاه» می گویند، معمولا زمانی رخ می دهد که مشغول کاری بی تفاوت مثل پیادهروی، دوش گرفتن یا حتی تماشای یک فیلم ساده هستید. به همین دلیل است که بسیاری از مخترعان و نویسندگان بزرگ، بهترین ایدههایشان را در لحظات استراحت یا حتی در رختخواب پیدا کرده اند.
نمونههای تاریخی، تنبلی هوشمندانه در عمل
آلبرت انیشتین بارها گفته بود که ایدهی نسبیت، هنگام دوچرخهسواری به ذهنش رسیده. استیو جابز، پیادهرویهای طولانی را بهترین راه برای حل مسائل پیچیده می دانست. در ادبیات هم دانته، بخشهایی از کمدی الهی را در حالی نوشت که از نوشتن فرار می کرد و به تماشای آسمان شب می نشست. این افراد تنبل نبودند، اما بلد بودند چه زمانی دست از تلاش مستقیم بردارند تا ذهنشان فضای نفسکشیدن داشته باشد.
مرز بین تعلل سازنده و تعلل مخرب
اما هشدار مهم اینجاست، همهی تعللها خوب نیستند. اگر کار را آنقدر عقب بیندازید که به بحران تبدیل شود، دیگر جایی برای خلاقیت باقی نمی ماند. فشار لحظهی آخر، استرس را چنان بالا می برد که مغز به جای تولید ایده، وارد حالت جنگ یا گریز می شود. بنابراین باید یاد بگیرید تعلل را مدیریت کنید. مثلا به خودتان بگویید: «من این گزارش را دو ساعت کنار می گذارم، بعد با ذهنی تازه به سراغش می روم.» این یک تنبلی هوشمندانه است، نه فرار از مسئولیت.
چگونه از تعلل به نفع خود استفاده کنیم؟
برای تبدیل تعلل به ابزاری خلاقانه، چند راهکار عملی وجود دارد. اول، وقتی در یک مسئله گیر می کنید، از جای خود بلند شوید و محیط را تغییر دهید. یک پیادهروی کوتاه یا حتی نگاه کردن از پنجره، به مغز شما استراحت می دهد. دوم، کارهای سنگین را به بخشهای کوچکتر تقسیم کنید و بین هر بخش، یک وقفهی برنامهریزی شده بگنجانید. سوم، به خودتان اجازه دهید روزی نیمساعت کاملا بیهوده فکر کنید، بدون اینکه عذاب وجدان داشته باشید. این زمان، بهترین فرصت برای متولد شدن ایدههای تازه است.
باید بدانید؛ تنبلی را به سلاح خود تبدیل کنید
پس دفعهی بعد که احساس کردید دارید کاری را به تعویق می اندازید، خیلی زود قضاوت نکنید. شاید مغز شما دارد برای یک جهش خلاقانه آماده می شود. اما به شرطی که این تعلل، از روی ترس یا بیکاری نباشد، بلکه یک استراحت فعالانه و آگاهانه باشد. همانطور که زمین برای بارور شدن نیاز به آب دارد، ذهن شما هم برای ایدهپردازی به گاهی سکوت و سادگی نیازمند است. در دژاوو کالج، ما به این باور داریم که بهرهوری واقعی، فقط در ساعتهای پرکاری خلاصه نمی شود، بلکه در لحظات مکث و تفکر عمیق هم ریشه دارد. از امروز، تنبلی هوشمندانه را تمرین کنید تا غافلگیریهای شیرینی در انتظارتان باشد.
من برای یادگیری مسائل مالیاتی و حقوقی کسبوکارم به دژاوو کالج اومدم، اما چیزی که گیرم اومد، فقط یه کلاس نبود که، یه شبکه ارتباطی عالی با بهترین متخصصان بود. همایشهاشون هم فوقالعادهست
ممنون
به نظرم خوبه که کمی تنبل و اهمال کار هم باشیم 🙂